Charakter, reputacja i szacunek

„Bądź dla wierzących przykładem w mowie, w postępowaniu, w miłości, w duchu, w wierze, w czystości” – 1Tm 4,12 (UBG).

Reputację łatwiej chronić niż reperować.

Reputacja to jest to, co ludzie o nas opowiadają. Nasza reputacja jest świadectwem tego, kim byliśmy i gdzie byliśmy, oraz zapisem tego, kim się stajemy. Nasza reputacja otwiera lub zamyka przed nami drzwi. Reputacja to opinia innych o nas, czy to słuszna czy przesadzona. Dobra reputacja, odzwierciedlająca Boży charakter, jest nieoceniona. Szacunek innych to cenny skarb duchowy i społeczny. Trzeba czasu, by go zdobyć, i starannej dbałości, by go utrzymać.

Dobrą reputację zdobywa się przez długi czas dzięki konsekwentnej prawości charakteru. Ale bywa krucha; łatwo ją zniszczyć lub umniejszyć przez nierozważne zachowanie. Salomon wynosił reputację ponad bogactwa. „Cenniejsze jest dobre imię niż wielkie bogactwa, a przychylność lepsza niż srebro i złoto” – Prz 22,1 (UBG). Trzeba ją doceniać i pilnie strzec.

Zaś złej reputacji można się dorobić łatwiej i szybciej, niż nam się wydaje. Raz przypisana, wymaga długiego czasu i trudów, by ją naprawić. Reputację łatwiej chronić niż reperować. Pamiętajmy, że reputacja może otworzyć lub zamknąć drzwi dla naszej przyszłości. Wiarygodność jest czymś ważnym dla ludzi, powinna być też ważna i dla nas. Biblia mówi jasno: „Jeśli ktoś nie jest wierny w drobnych sprawach, nie będzie wierny w wielkich… jeśli nie jesteśmy spolegliwi… kto nam zaufa?” – Łk 16,10-12 (za ang.). Wiarygodność jest istotnym czynnikiem reputacji. Szanse na przyszłość są bezpośrednio związane z przeszłą wiernością.

Zachłyśnięcie się chwilą obecną bez baczenia na przyszłość jest czymś krótkowzrocznym. Oby o nas mówiono tak, jak o niejakim Demetriuszu: „Demetriuszowi wystawili dobre świadectwo wszyscy, nawet sama prawda. My również dajemy o nim świadectwo, a wiecie, że nasze świadectwo jest prawdziwe” – 3J 12 (UBG). Moją aspiracją jest to, co napisano o bohaterach wiary: „[Pragnęli] lepszej, to jest niebiańskiej [ojczyzny]. Dlatego Bóg nie wstydzi się być nazywany ich Bogiem, bo przygotował dla nich miasto” – Hbr 11,16 (UBG). Chcę żyć tak, aby nie dawać Bogu, rodzinie i przyjaciołom powodu do wstydu.

Moją modlitwą dzisiaj jest, abyśmy żyli tak, by być bez zarzutu i cieszyć się szacunkiem.